observaties

Gisteren naar de traditionele herdenking geweest die het COC Amsterdam ieder jaar organiseert op het homo-monument. Voor degenen die niet weten wat het homomonument inhoudt: het is een monument opgericht voor alle mensen in de wereld die vervolgd zijn wegens hun homoseksualiteit. Het monument bestaat uit een roze driehoek in steen, ingelegd in de westermarkt. Een van de punten steekt de Keizersgracht in.

Hennah Buyne sprak als eerste. Zij is de nieuwe wethouder van Amsterdam op het gebied van sociale kwesties, de opvolger van Aboutaleb. Ik stond in een hoekje waar de sprekers slecht te verstaan waren, maar ze had het over respect voor elkaar. De gemeente treedt hard op tegen geweld tegen homo’s. Met interventies en gesprekken op straat, op school en met ouders werkt de Gemeente samen met het COC om homofobie tegen te gaan. Maar ook moeten we oppassen voor islamofobie, zo voegde ze er aan toe.

foto van Harry/Henriette Wiersinga

De tweede spreker was een bekende van de Haagse Harry/Henriette Wiersinga, overleden in april aan zijn/haar verwondingen na mishandeling. ‘Den Haag heeft haar engel verloren. Dat wat het meest vrij is, is het meest kwetsbaar.’ Henriette was transgender, zowel man als vrouw, een vrolijk en actief iemand. Tim de Jong interviewde haar voor zijn bundel Man of vrouw, min of meer.Daarin zei z/hij: ‘Het woord transgender vind ik erg mooi, vanwege de dansachtige klank en de symbolische, overdrachtelijke betekenis. Dat verwijst naar die onzichtbare wereld, die voor mij belangrijk is. Transgender in de betekenis van: mensen die zich niet houden aan de codes voor hun gender.’ Op zaterdag 28 juni organiseerden de Noodles een herdenking voor hem/haar in Den Haag.

Dennis Boutkan

Tot slot kwam Dennis Boutkan aan het woord. Hij is de voorzitter van het COC Amsterdam dat woelige jaren achter de rug heeft. Schulden, reddingsacties, ledenverlies en uiteindelijk sluiting van de disco als dramatische maar noodzakelijke stap. Laatst werd ik weer uitgenodigd voor een ledenvergadering, en het nieuws was voor het eerst beter: een stabiel nieuw bestuur, veel contacten in de stad, en aan het werk tegen homofobie en discriminatie. Dennis ken ik vooral van de Roze Filmdagen. Afgelopen jaar gaf hij daar een geweldige openings-speech. Ook nu betoonde hij zich een goede spreker. Bevlogen, oprecht.

De aanwezige strijdkrachten (‘Het worden er elk jaar meer’ ‘Ja maar dit zijn de kadetten, die zijn in opleiding en moeten er verplicht bij zijn’)

Daarna werden de kransen gelegd op de punt van het monument bij het water. Het was koud en we gingen op zoek naar warme koffie, en warme vrouwen bij Saarein.

Marijntje, Irca en Monique