observaties

Langzaam word ik trots op wat ik de afgelopen twee jaar gedaan heb: een boek schrijven! In dit geval een boek voor homoseksuele mannen en vrouwen die graag een kind willen.  Vroeger dachten we misschien dat het erbij hoorde: als je homo was, kreeg je geen kinderen en je moeder betreurde de nooit gekregen kleinkinderen als je uit de kast kwam. Inmiddels is het gezinsleven niet meer vreemd aan homo’s en lesbo’s.

Samen met Rita Buiting, mijn mede-auteur in Boekhandel Vrolijk tijdens de boekpresentatie.

Het boek Roze ouders (Ploegsma) gaat over alles dat je wilt weten en regelen als je als twee mannen, twee vrouwen of alleen een kind wilt. Van spermabanken tot donorcontracten, van draagmoeders tot adoptieprocedures, van geinteresseerde vragen tot onwetende verloskundigen. Met name over de juridische zaken heb ik mijn hoofd gebroken. En die veranderen de komende tijd ook misschien nog, als het kabinet gaat reageren op het advies dat de Commissie-Kalsbeek in oktober vorig jaar deed over het erkennen van kinderen door vrouwen. Gelukkig kreeg ik daarbij hulp van familierecht-advocaat Wilma Eusman.

We bieden het eerste exemplaar aan aan Anne-Marie Thus, voorzitter van de Stichting Meer dan Gewenst, belangenbehartiger van homo- en lesbische (wens)ouders.  

Ook bij het onderwerp homoseksualiteit stuitte ik weer op de grote paradox van verschil en geen verschil: veel ouders die homo of lesbisch zijn, willen niet apart geportretteerd worden als ‘roze’ ouders. Ze voelen dat het verschil tegen hen gebruikt kan worden en benadrukken dat het niks uitmaakt, dat ze net zo goed van hun kinderen houden, een ‘gewoon’ gezin zijn. Tegelijkertijd is er natuurlijk wel verschil: homoseksualiteit wordt namelijk nog helemaal niet zo ‘gewoon’ gevonden. Op school is homoseksualiteit geen plus, ook als het om je ouders gaat. Juist openheid en eerlijkheid is daarom belangrijk. Dat je als individuele moeder of vader niet steeds zin hebt om iedere buurman uit te leggen hoe je je kind verwekt hebt, is een ander verhaal…