Verschenen: Vicky/Kenneth
Gisteren presenteerde Transvisie het glossy magazine Vicky/Kenneth of andersom. Het gaat over hun werk voor genderkinderen en genderjongeren. Via de jongerengroepen, de vrijwilligers die activiteiten voor kinderen en hun ouders organiseren, voorlichting op scholen, alle individuele begeleiding, de contacten met de behandelaren bij het VUmc. Het blad heeft twee covers: als je het omdraait kun je opnieuw beginnen met lezen. Op de ene cover staat Vicky en op de andere staat Kenneth, de twee jongeren naar wie het blad is vernoemd en die met hun persoonlijke verhaal in het midden staan.
Ik heb de meeste teksten geschreven, en samen met Bastiaan Franse, maatschappelijk werker verantwoordelijk voor het werk met kinderen en jongeren bij Transvisie, de coordinatie gedaan. Veel jongeren hebben een bijdrage geleverd, prachtige directe teksten geschreven over hun leven. Door de vormgeving van art director Marjolein Rams is het blad echt glossy geworden. En we hadden het grote geluk te kunnen werken met fotografe van de ziel, Sarah Wong die samen met Ellen de Visser, journalist bij de Volkskrant, binnenkort het boek Inside Out uitbrengt waarin zij zes jaar lang een groep jongeren volgden in hun transformatie: zowel hun geslachtsaanpassing als hun transformatie van kind naar volwassene.
Met de publicatie van Vicky/Kenneth is het doel – de baan van Bastiaan veiligstellen en laten zien wat zijn werk inhoudt – bereikt. Per 1 oktober zou zijn contract aflopen, maar inmiddels is er financiering gevonden voor ten minste een jaar langer. Het blad is te koop bij Transvisie voor € 3,95.
Nederlandse leeuwinnen naar halve finale
Vanavond schopte het Nederlands elftal zich na twee keer verlengen en vier gemiste penalties alsnog naar de halve finale. Wat was het spannend, en wat was keeper Loes Geurts goed. Zondag speelt Oranje tegen Engeland. De Volkskrant publiceerde vanmorgen een interview met Manon Melis en Kirsten van de Ven, twee Oranje-speelsters.
Het Nederlands elftal is in tegenstelling tot veel hun tegenstanders geen profteam. Het feit dat de dames de halve finale hebben gehaald, is dus een geweldige prestatie. Toch is er steeds kritiek op de defensieve speelstijl van het team van Vera Pauw. De Volkskrant vraagt Melis en Van de Ven ernaar:
Melis, uitdagend: Whatever? Het gaat om het resultaat. Natuurlijk willen we leuk voetballen, maar als wij open gaan spelen, krijgen we veel doelpunten tegen. We weten dat we voetballend minder zijn dan andere teams. En aan een halve kans hebben we soms genoeg. Journalisten, ouders, iedereen weet altijd beter hoe we het moeten doen. Maar wij staan toch op het veld? Jullie moeten er een verhaaltje over schrijven.’
Mannelijkheid bij vrouwen altijd verdacht
Vandaag publiceert de Volkskrant dat de Zuid Afrikaanse athlete Caster Semenya (18) een hoog gehalte (lichaamseigen) testosteron heeft. De vrouw bleef tijdens het EK Athletiek in Berlijn vorige week haar tegenstander ver voor. Voor de kenners: ze liep de 800 meter in 1.55,45: de dertiende tijd ooit gelopen.
De International Association of Athletics Foundation (IAAF) heeft haar gevraagd diverse sekse-testen te ondergaan. Een team van genetici, gynaecologen, endocrinologen en psychologen onderzoekt nu of ze terecht aan de vrouwencompetitie deelneemt. Haar uitzonderlijke prestatie, haar bouw en haar lage stem worden genoemd als redenen om in dit geval een gendertest aan te vragen. De definitieve uitslag wordt pas over een paar weken verwacht, maar de Volkskrant bericht nu al over haar hormoonhuishouding.
Caster Semenya met goud
Nav ontslag Tariq Ramadan
Naar aanleiding van het ontslag van Tariq Ramadan door raad en universiteit van Rotterdam plaatste Eutopia een ingezonden brief van Markha Valente aan NRC Handelsblad van 5 april 2009 op de site. Zij hekelt de hypocrisie.
Markha Valenta is wetenschappelijk onderzoeker op het gebied van religie en democratie aan de Universiteit van Amsterdam en voor de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Valenta reageerde in april op de bewering van de Gay Krant dat Ramadan anti-homoseksuele uitspraken gedaan heeft. Volgens Valenta verwoordt Ramadan daarmee juist een standpunt dat velen in het ‘westen’ ook hebben. Bovendien pleit ze voor het recht om van mening te verschillen, zolang je je aan de regels van de rechtstaat houdt:
Het gaat erom dat moslims (en homo’s) zich houden aan de regels van de publieke ruimte en de democratische rechtsstaat. Dat heeft Tariq Ramadan altijd gedaan, daarvoor pleit hij en daarin is hij consequent. Wat een moslim daarnaast persoonlijk vindt, gaat ons in feite niets aan. Net zo min als dat we ooit te weten zullen komen wat Balkenende of Wilders ‘echt’ denken en wie zij echt zijn. Dat is de logica van de democratie: wij hebben afgesproken om volgens dezelfde regels – en juist níét aan de hand van dezelfde overtuigingen – onze problemen op te lossen.
Kennis biodiversiteit zit bij vrouwen van 60+
Kwantumfysicus en milieu-activist Vandana Shiva (56):
‘In de periode van industrialisatie waren het de mannen die banen kregen in de fabrieken. De vrouwen bleven achter op de boerderij. Zo is er een groep van vrouwen van boven de zestig ontstaan die als enig nog de overgeleverde kennis bezit. Tot deze groep moeten we ons wensen als we willen voorkomen 10.0000 jaar kennis over biodiversiteit verloren gaat.’
Marc Leijendekker, ‘Bij monoculturen raakt bodum uitgeput.’ In: nrc next, dinsdag 11 augustus, 2009, p. 19.
Drag King Contest verboden
Lord Ypsilon en andere kings op de rode loper tijdens de Drag King Contest in de Regulierdwarsstraat, woensdag avond, vlak voordat de Amsterdamse politie de wedstrijd verbood. Aanstaande zondag 2 augustus wordt de wedstrijd hervat, om 18 uur in de oba.
Lees hier het bericht in de Gay Krant.
Slecht nieuwsmoe
Deze week at ik met een vriend. Hij was ‘allochtonenmoe’ zei hij. Het recente geweld tegen een homoman in Amsterdam kwam immers ook van Marokkanen. Ik relativeerde: zei dat ik ook tegen anti-homoseksueel geweld was, dat sommige jongens gevaarlijk zijn, maar dat ‘allochtonen’ en allochtone homo’s ook last hebben van diezelfde jongens. Dat potenrammen weinig met etnicitiet of religie te maken heeft, zoals Henk Krol in mijn boek Haat en liefde zegt. Dat ik, na een week waarin de PVV gebruik maakte van de komkommertijd (zie Vrij Nederland 28-07) om onrealistische en insinuerende vragen te stellen over de kosten van ‘allochtonen’, niet meer wist wat daar toch onder verstaan wordt.
Dezelfde week publiceerde GroenLinks-kamerlid Tofik Dibi een opiniestuk in NRC Handelsblad. Hij vertelt daarin dat hij zich altijd aangesproken voelde als hij vragen kreeg over nieuwskwesties rond Marokkaanse Nederlanders.
Lange tijd had ik het idee dat ik bij elk nieuw ‘Marokkanendrama’ nog meer mijn best moest doen om me te bewijzen. Lange tijd schoot ik in de verdediging door te wijzen naar de ‘goede’ Marokkaans – Nederlandse appels in de mand. Lange tijd liet ik me intimideren door beschuldigingen van ‘slachtofferschap’ en vragen als ‘maar, meneer Dibi, ontkent u dan dat er ontzettend veel problemen zijn in ‘uw’ gemeenschap?’
Citaat over Iraanse opstand
‘Dit weekeinde vielen zeker tien doden bij confrontaties tussen demonstranten en verschillende politie- en militie-eenheden. Het officiële dodental staat daarmee, na de zeven doden van vorige week, op zeventien.’
Foto EPA
‘Onder de Moesavi-aanhangers doen veel hogere aantallen de ronde, maar door de maatregelen van het Iraanse regime tegen westerse media is onafhankelijke bevestiging onmogelijk. De demonstranten verspreiden zelf beelden van doden en gewonden, waarbij een video-opname van de dood van de zestienjarige Neda fungeert als felste aanklacht tegen het optreden van de autoriteiten.’
Het Parool, woensdag 24 juni 2009
Daar doe je het voor
Zaterdag was roze in Den Haag. Normaal gesproken is Roze Zaterdag altijd het laatste weekend van juni. Het is namelijk behalve een feest ook een herdenking. In 1969 vochten die zaterdag de bezoekers van het New Yorkse homocafe The Stonewall Inn voor het eerst terug toen de politie weer eens een inval deed. Die dag wordt wereldwijd herdacht en in Nederland waren we er altijd trouw aan. Zelfs in de homo-agenda 2009 staat nog dat Roze Zaterdag op 27 juni valt. Inmiddels is bekend dat Den Haag dan veteranendag viert. En ook de traditionele optocht door verschillende buurten van de stad (zichtbaarheid) was in Den Haag maar afgeschaft. Er waren podia en kraampjes.
Foto: Tamar Doorduin
Ik liep dus rond over deze grote roze markt met twee vriendinnen die – nog niet zo lang uit de kast – hun ogen uitkeken naar al die dagelijkse homo’s en lesbo’s, zo in de meerderheid. Het is voor hetero’s zo gewoon, en daarom minder goed voor te stellen hoe goed dat kan voelen om als minderheid eens normaal te zijn, niet op te vallen en overal anderen zoals jij te zien. Bovendien is de Roze Zaterdag het enige homo-evenement (m/v) waar meer vrouwen op af komen dan mannen.
Onderweg passeerden we de bus van de dames van LOVER (zie foto), die ter gelegenheid van de Roze Zaterdag een themanummer hebben uitgegeven over de damesliefde. Inmiddels ben ik geen webredacteur meer voor ze, maar ik ben trots op wel drie stukken waaraan ik heb meegewerkt in dit themanummer.
Teheran in Den Haag
Jaren geleden woonde ik met een Iraanse man, Homayoun, in een woongroep. Een betrokken wereldburger en voormalig communist die via Oost-Berlijn naar het vrije westen was gevlucht. Hij begon in Nederland opnieuw aan een studie, kreeg een baan aan de hogeschool waar hij studeerde en is inmiddels docent en hulpverlener. Afgelopen week mailde ik hem met de vraag waar hij dacht dat het in Iran naartoe zou gaan. 
De opstanden na de vervalste verkiezingsuitslag hadden al aan negen mensen het leven gekost, er waren veel mensen opgepakt, de media werden verhinderd hun werk te doen en nu sprak de geestelijk leider zich uit voor een hertelling. Ik keek naar de beelden, voelde me solidair met de demonstranten, maar was het ook echt goed nieuws?
Lees de rest van dit onderwerp »
